Są dwa rodzaje zmęczenia: “potrzebuję snu” i “moje ciało jest jak napięty plecak, którego nie mogę zdjąć”. To drugie nie zawsze znika po odpoczynku.

Powolny ruch ma sens nie jako “zastępstwo treningu”, tylko jako reset. Jak higiena. Tak jak myjesz zęby zanim będzie dramat — tak samo możesz dbać o układ nerwowy ruchem, zanim ciało zacznie krzyczeć.

Orí 12 — praktyka domowa Minuta 1-2: stopy i ciężar (przód/tył, lewo/prawo). Minuta 3-5: fala kręgosłupa, bardzo wolno. Minuta 6-8: łopatki i barki — oddech miękki. Minuta 9-10: biodra i uziemienie — bez wymuszania. Minuta 11-12: bezruch — “co się zmieniło?”.

Największy efekt? Zauważasz napięcie wcześniej i przestajesz żyć w trybie awaryjnym.

I tak — Twoje ciało to nie rozklekotana półka z IKEI. Nie naprawisz go, dokręcając wszystko mocniej.