Bądźmy szczerzy: większość z nas zaczyna tańczyć z powodów dość przyziemnych. Chcemy ogarnąć “podstawę”. Chcemy wyglądać dobrze. Chcemy nie stać jak kołek na imprezie. Normalne.

Ale jeśli zostajesz w tańcu dłużej, dzieje się coś ciekawego. Kroki przestają być najważniejsze. Pojawiają się inne pytania: dlaczego moje barki rosną do uszu, gdy robi się szybciej? Czemu wstrzymuję oddech, gdy uczę się czegoś nowego? Dlaczego mam wrażenie, że “robię” taniec, zamiast go czuć?

Pułapka poprawności Gdy celem jest poprawność, mózg robi z tańca matematykę: policz, obrót, uśmiech. Z zewnątrz wygląda to dobrze. W środku często jest sztywno. To nie znaczy, że jesteś “zły”. To znaczy, że ciało próbuje się chronić.

W tańcu nie potrzebujesz więcej kontroli. Potrzebujesz więcej słuchania.

Co znaczy “słuchać ciała” To konkret: - gdzie ląduje ciężar w stopach, - czy oddychasz, czy zamrażasz oddech, - co robi miednica, kręgosłup, szczęka.

Kiedy zaczynasz to zauważać, taniec robi się prostszy. Nie dlatego, że masz mniej do nauczenia, tylko dlatego, że przestajesz walczyć ze sobą.

Proste ćwiczenie Włącz jedną piosenkę.

30 sekund: tańcz “poprawnie”, staraj się. 30 sekund: przenoś ciężar z nogi na nogę i oddychaj normalnie.

Zwykle więcej życia jest w tej drugiej połowie. I o to chodzi. Kroki są alfabetem. Ale świadomość jest rozmową.

W Orí Craft Labs nie jesteśmy po to, żeby zrobić z Ciebie “idealnego tancerza”. Jesteśmy po to, żeby pomóc Ci wrócić do ciała — przez rytm, kulturę i praktykę, która pasuje do prawdziwego życia.